Column

Toespraak senator Frank Creyelman op de nieuwjaarsreceptie

Een column door Frank Creyelman

Dames en heren, beste vrienden,

Vooreerst mag ik u namens alle bestuursleden en mandatarissen van het Vlaams Belang een gelukkig en gezond 2007 toe wensen.
Ik kan vandaag natuurlijk niet voorbij gaan aan de gemeenteraadsverkiezingen van oktober laatstleden. Die verkiezingen werden gekenmerkt door twee dingen: enerzijds de eclatante overwinning van het Vlaams Belang en anderzijds, vooral in Mechelen, een nooit gezien kiezersbedrog.

U weet dat de gemeenteraadsverkiezingen voor het Vlaams Belang eens te meer een succes zijn geworden. In vergelijking met de gemeenteraadsverkiezingen van 2000 steeg het Vlaams Belang in gans Vlaanderen van 439 naar liefst 794 gemeenteraadszetels. Dat is dus bijna een verdubbeling.
In de provincie Antwerpen: van 213 naar 305 zetels. Het is ook waar dat waar we al zeer hoog stonden – in Antwerpen en in Mechelen – de vooruitgang beperkte is, maar er is vooruitgang, zij het dat we jammer genoeg geen zetel extra uit de brand hebben kunnen slepen.
Toch blijven wij ook in onze stad ruim de grootste partij. Vergeet niet dat het Vlaams Belang de enige partij was die op eigen kracht, alleen, aan de verkiezingen heeft deelgenomen.
Bart Somers die zich samen met Caroline Gennez heeft uitgeroepen tot grote overwinnaar van de verkiezingen had een kartel van drie partijen (VLD / CDO / Groen) en nog een kladje onafhankelijken nodig om in procenten achteruit te gaan.
Jawel, het kartel van VLD/CDO/ Groen en onafhankelijken gaat in procenten achteruit, maar het behoudt zijn zetelaantal door het samentellen van al die partijen. Het stadskartel lijkt hij nu de grootste fractie, maar dat is natuurlijk niet zo. De twee verkozenen van Groen! denken er alvast niet zo over en de twee CDOleden en die ene onafhankelijke ook. Maar u kent de invloed in de media van VLD en SP.A en het zal u niet verbazen dat zij onmiddellijk triomfantelijk kwamen uitroepen dat zij de grote overwinnaars waren.

En dan is er de tweede zelfverklaarde overwinning van de socialisten. Caroline Gennez ging in zee met de Spiritisten van Ali Salmi en dat leverde de enige zetelverschuiving op van deze verkiezingen. Het kartel SP.A/Spirit heeft een zetel bijgewonnen ten nadele van het andere kartel van CD&V/NVA. Maar hoe en dank zij wie?

Eerst werden alle getrouwe Mechelse SP.Amilitanten van de lijst geweerd of op onverkiesbare plaatsen gezet. De biefstuksocialisten werden vervolgens vervangen door kaviaarsocialisten. De gedachten links, maar de portefeuille rechts, zeg maar. Tenslotte werd de allochtone gemeenschap van Mechelen aangesproken via Ali Salmi en Annissa Temsamani. Alleen het vreemdelingenlegioen van Salmi en Temsamani zorgt voor die ene zetel winst bij SP.A/Spirit. Alleen de vreemdelingen slagen er in om voor winst of verlies te zorgen. Als dat geen teken aan de wand is, dan weet ik het niet meer.

De Mechelaars zullen het alleszins geweten hebben want opnieuw mag onze stad zich verheugen – niet alleen op een deelname van de socialisten aan de macht – maar vooral aan een sterke vertegenwoordiging van allochtone raadsleden in de gemeenteraad en de terugkeer van Ali Salmi als schepen. Temsamani dat kon net niet, want zij en Gennez zijn water en vuur, wat perspectieven opent voor de oppositie.

In ieder geval is de invloed van de allochtonen van Marokkaanse afkomst nog nooit zo groot geweest als vandaag. Vooral omdat alle partijen die alibi ali’s en alibi fatima’s op hun lijst hebben gezet om de stemmen van allochtone gemeenschap binnen te rijven, nu moeten vaststellen dat zij alleen dankzij die allochtone gemeenschap stemmenwinst kunnen boeken.
Dat verklaart ook de beperktere vooruitgang van het Vlaams Belang in Mechelen en Antwerpen. In Mechelen zijn 12% van de kiezers van allochtone afkomst. Die 12% allochtone kiezers hebben grotendeels voor de linkse partijen gestemd en zo de vooruitgang van SP.A/Spirit mogelijk gemaakt. Nu weet u ook onmiddellijk waarom links zoveel moeite doet om steeds maar nieuwe migranten toe te laten. Zij importeren gewoonweg kiezers omdat er steeds minder Vlamingen geneigd zijn om links te stemmen.
Als u daar nog een ander cijfer bijplakt, nl. dat in 2005 meer dan 40% van de Mechelse kinderen thuis geen Nederlands spreekt dan weet u ook hoe de zeer nabije toekomst er zal uitzien.

U vraagt zich wellicht af: kan het Vlaams Belang nog groeien met dergelijke catastrofale vooruitzichten? Ik geloof van wel. Het zullen niet meer die spectaculaire groei opstoten zijn die wij tot nog toe gekend hebben. Niet meer zoals in ‘95 van drie naar negen zetels, niet meer zoals in 2000 van negen naar elf zetels. Dat zit er niet meer in, maar ik geloof wel dat hoe meer de allochtone gemeenschap in Mechelen de touwtjes zal in handen nemen hoe meer Vlamingen zich daar zullen tegen afzetten en kiezen voor het Vlaams Belang.
Ik geloof dat het succes van de allochtonen op de lijsten van de traditionele partijen uiteindelijk in het voordeel van het Vlaams Belang zal spelen. Zeker als er ooit een eigen islamitische partij zal worden opgericht en ik ben er van overtuigd dat dit ooit zal gebeuren.

Er is ook nog een andere mogelijkheid. Wie van u heeft iets tegen een Vlaming die toevallig van allochtone komaf is. Niemand, ik ben er van overtuigd. Waarom zouden wij perfect geïntegreerde, werkende Vlamingen van allochtone komaf niet dulden in onze rangen? Wij hebben daar geen probleem mee. Wij hebben wel grote problemen met allochtonen die zich niet willen aanpassen, die hun allochtoon zijn misbruiken om onze sociale kassen te plunderen, die de regels van de islam, van de sharia willen opleggen in ons land, die onze samenleving willen herinrichten volgens de regels van een achterlijke woestijngodsdienst. Vlamingen met een andere huidskleur zijn geen probleem, maar het moeten wel Vlamingen zijn.

De gemeenteraadsverkiezingen in Mechelen werden ook gekenmerkt door nooit gezien kiezersbedrog. Maanden voor de verkiezingen was er een voorakkoord tussen Somers en Gennez om koste wat kost een Mechelse paarse coalitie op poten te zetten. Terwijl dat binnen het politieke wereldje algemeen geweten was, bleef Somers maar van de daken schreeuwen dat hij zeer tevreden was over zijn coalitiepartner CD&V/NVA, waar hij zeker mee verder ging, want ‘ze waren toch zo goed bezig’. Enerzijds roepen dat hij zijn min of meer rechts beleid wilde verder zetten en onmiddellijk na de verkiezingen een coalitie sluiten met links. Het typeert Somers en de VLD als politiek compleet onbetrouwbaar, maar dat wisten we eigenlijk al.
Ook al levert de coalitie van 5 partijen maar een schamele meerderheid van 22 zetels op 41, toch wou Somers – naar eigen zeggen - niet dat alleen het Vlaams Belang in de oppositie zou verzeilen, want dat zou zogezegd tegen de wil van de kiezer zijn.
Dit toch wel heel het toppunt van hypocrisie. Zowel zijn stadslijst van drie partijen als zijn coalitiepartner CD&V/NVA gingen ettelijke procenten achteruit. Dat vertaalt zich voor de stadslijst niet in zetelverlies, maar wel voor de huidige coalitiepartner. Tegelijkertijd boekt het Vlaams Belang voor de dertiende keer op rij een verkiezingsoverwinning. Wie de wil van de kiezer wil volgen, moet dus op zijn minst met het Vlaams Belang gesprekken beginnen. Het Vlaams Belang had niet eens onmogelijke eisen. Wij gaven met plezier mandaten op als we tien eisen konden doordrukken.

We wilden de gettovorming tegengaan door het teveel aan allochtonen in de sociale huisvesting terug te brengen tot een aanvaardbaar niveau, gelijk aan het percentage allochtonen in Mechelen. Is dat zo erg? Ik denk het niet.
We wilden het veiligheidsbeleid verstevigen en de politiediensten de prioriteit laten leggen waar ze moet liggen nl. in het bestrijden van onveiligheid en criminaliteit en niet in het pesten van de burger met het beboeten van allerlei kleine verkeersovertredingen. Is dat zo een ramp? Ik dacht het niet.
We wilden dat de leiding van het Marokkaanse jeugdhuis Rzoezie wordt vervangen en dat de subsidies werden teruggeschroefd tot die van andere jeugdclubs in Mechelen. Is dat dan niet normaal?
We wilden dat het overdreven subsidiëren van multiculturele organisaties en projecten werden stopgezet en de centen worden aangewend voor socioculturele en sportieve activiteiten waaraan iedereen kan deelnemen. Is dat dan niet rechtvaardig?
We wilden dat de duizenden illegalen in Mechelen actief werden opgespoord zodat Mechelen een illegaal onvriendelijk imago zou krijgen, waardoor het probleem zichzelf zou oplossen. Is dat dan de wet niet?
We wilden het invoeren van een Mechelse inschrijvings- en immigratiestop voor nieuwe vreemdelingen omdat het verzadigingspunt allang bereikt is. Is dat dan niet realistisch?
We wilden dat de overlast van rondhangjongeren kordaat werd aangepakt en dat het veralgemeend betalend parkeren in de binnenstad werd afgeschaft? Is dat niet iets wat heel veel de Mechelaars vragen.
We wilden dat de tolkenpool bij het ocmw en de stad werd afgeschaft en dat alleen het Nederlands wordt gebruikt als omgangstaal tussen de stad en de burger. Is dat dan niet de geest van de taalwet?

Wat is aan deze eisen extreem? Wat is aan deze eisen racistisch? Ik weet het niet.
Voor de andere partijen waren deze voorstellen het alleszins want zij deden geen enkele moeite om met het Vlaams Belang van gedachten te wisselen.

Theoretisch zou een coalitie met het Vlaams Belang voor Somers nochtans geen probleem mogen vormen. Verklaarde hij voor de verkiezingen immers niet dat in Mechelen ‘ideologie geen rol meer speelt’. Heel zijn zogenaamde stadslijst en zijn ‘stadsproject’ is zogezegd gebouwd op een overstijgen van partijen en ideologische keuzes. Vandaar trouwens ook een gebrek aan een echt programma en een gebrek aan echte beleidsverklaring. De stadslijst presenteerde een honderdtal borrelhapjes waar niemand veel kan tegen hebben, waar sommige dingen al van in uitvoering zijn en andere interessant maar onbetaalbaar. De nieuwe beleidsverklaring – tenminste als we de pers mogen geloven, want de gemeenteraadsleden hebben ze nog niet gezien – borduurt voort op het borrelhapjes gegeven. Borrelhapejs waarvan het ene al beter smaakt dan het andere, maar geen enkel zo slecht smaakt dat men er een rel over ontketent. Dat is de beleidsv

Maar terug naar Somers. Als ‘ideologie geen rol meer speelt’, dan bestaat ook het cordon sanitaire niet meer en moet een coalitie met de grootste partij van Mechelen kunnen. Dat is tenslotte al dertien keer op rij de echte wil van de kiezer.

Maar dat werd het dus niet. Boven de hoofden van de Mechelaars werden op de partijhoofdkwartieren in Brussel strategische plannen uitgetekend die – voor zoverre de uitslag van de verkiezingen dit toelieten – overal werden doorgedrukt. Vandaar een linkse coaltie in een stad die overwegend rechts heeft gestemd.
En CD&V/NVA die hadden de bijkomende pech dat er aan zoveel carrièristen een postje was beloofd dat het bootje echt wel te vol was. Dat maakt wel dat het coalitiebootje wel eens een bijzonder gammele schuit zou kunnen zijn.
Tenzij wat wij deze week hebben meegemaakt bij de ocmwraadsverkiezingen de voorbode is van een nieuw kiezersbedrog. Deze week kreeg de NVA met de stemmen van de VLD een extra ocmwraadslid. Dit manoeuvre heeft het Vlaams Belang trouwens die extra ocmwzetel gekost. Er zijn blijkbaar nu al afspraken gemaakt tussen coalitie en NVA. De NVA moet misschien eens leren om wat duidelijker te zijn. De afgelopen zes jaar zaten ze in de meerderheid en voerden constant oppositie tegen zichzelf zonder daar echter de juist conclusie uit te trekken, nl de meerderheid verlaten. Dat deden ze niet omwille van de postjes. Vandaag zit NVA in de oppositie en lijkt het er op dat ze met de meerderheid willen meespelen. Volgt de Mechelse overstap binnenkort? Vlak na de federale verkiezingen? Wie zal het zeggen.

Maar genoeg over het interne wereldje van de partijpolitiek. Belangrijker is waar Mechelen naar toe gaat met dit nieuwe stadsbestuur?
Ik vrees, dames en heren, dat het de verkeerde kant opgaat. Waar wij de afgelopen zes jaar een gematigd rechts bestuur hadden, waar zeker op gebied van veiligheid en vreemdelingenproblematiek veel op aan te merken viel, maar waar toch een aantal verwezenlijkingen inzaten die wij ook ondersteunden, zal het nu totaal anders zijn. Waar vroeger op zijn minst de perceptie rechts was, de realiteit iets minder, zal nu de perceptie en de realiteit links zijn. Niet alleen omwille van de deelname van de socialisten aan het bestuur, maar ook omdat de VLD alle rechtse gewaden heeft afgelegd en zelfs buiten gegooid (denk maar aan Jean-Marie Dedecker). De VLD is nu ook openlijk een progressieve partij.

Waar gaat dit Mechelen brengen?
In de eerste plaats zal het pamperbeleid ten opzichte van de vreemdelingen worden verder gezet. Zij zorgden immers voor de enige zetelverschuiving. Meer pamperbeleid wil zeggen nog meer belastinggeld naar allerlei multiculturele werkingen, naar Marokkaanse jeugdhuizen en voetbalploegen. Meer pamperbeleid wil zeggen dat de louche theehuizen en telefoonwinkels ongemoeid zullen worden gelaten. Dat er de moskeeën geen strobreed in de weg zal worden gelegd…
Links aan de macht wil zeggen dat niet systematisch zal worden opgetreden tegen illegalen.
Links aan de macht wil zeggen dat het aantal vreemdelingen in onze stad nog zal stijgen., want dat zijn tenslotte hun kiezers.
Maar niet alleen dat.
Links aan de macht wil zeggen minder aandacht voor de veiligheid en zeker geen harde aanpak van de criminaliteit. Het begint trouwens al: de schepen voor veiligheid is afgeschaft. De politiediensten zullen de komende jaren niet meer op de nodige steun kunnen rekenen.
Links aan de macht wil zeggen dat de belastingen zullen stijgen. Enzovoort.

U zal misschien zeggen. Hij overdrijft. Ik denk niet dat ik overdrijf. Alhoewel ik moet toegeven dat in slecht gezelschap vertoef als ik u dat allemaal meldt. Niemand minder dan Somers zelf wist dit voor de verkiezingen allemaal te verklaren over zijn huidige coalitiepartner, over een links bestuur. Nu behoort zijn VLD niet alleen zelf tot het linkse kamp, hij gaat er ook nog mee in zee. Wij hebben hem lang geleden Bartje de leugenaar genoemd en hebben we geen gelijk gekregen.



Categorie: