Column

Allochtone Mechelaars feesten niet?

Een column door Frank Creyelman

Mechelen organiseert elk jaar opnieuw allerlei culturele manifestaties en feestelijke evenementen. Die initiatieven zijn natuurlijk bedoeld voor alle Mechelaars. Als het er op aan komt feest te vieren zijn de Mechelaars niet te onderschatten. We waren immers niet voor niets de hoofdstad van de Bourgondische Nederlanden.

Ondanks het feit dat veel culturele en andere evenementen extra naar de allochtone gemeenschap worden gepromoot, blijft het opvallen dat zij bijna totaal afwezig blijven. Wellicht een zoveelste bewijs dat de allochtone Mechelaars veel minder geïntegreerd zijn (of willen zijn) dan men ons probeert wijs te maken.

Hoe komt dit? Feest vieren is in wezen zeer identiteitsgebonden. Zo kan men bv. als toerist in Turkije naar de Draaiende Derwisjen gaan kijken of de Mardi Gras in New Orleans en dat allemaal mooi en prachtig vinden, toch zal je je altijd een buitenstaander voelen omdat je de diepere betekenis, de ziel van die bijeenkomsten en cultuuruitingen niet echt snapt.
Echt feest vieren betekent immers een zekere kennis, begrip en aanvoelen hebben van de tradities waaruit het evenement voortvloeit en bovendien de ongeschreven gedragscode kennen waaraan elk deelnemer zich dient te houden. Een praktisch voorbeeld: wie aan het carnval in Aalst deelneemt weet dat dit een viering is van een absolute vrijheid. In principe kan en mag alles. Men kan alles en iedereen belachelijk maken. Als de Voil Jeannetten, die Aalsterse traditie van als vrouw verklede mannen, een agent in functie zoenen zodat een dikke laag lippenstift op de wang van de arme man overblijft, dan zal die tijdens carnaval niet worden beboet of in de boeien geslagen. Maar je kan bv. niet de rokken van een voorbijkomende dame voor je plezier gaan optillen. M.a.w. zelfs in deze absolute vrijheid zijn vele zaken niet mogelijk en ieder normale Vlaming weet dat.

De conclusie is dat ook sensibiliteit voor wat er zich tijdens een feest afspeelt, een identiteit heeft. Om aan een feest écht deel te nemen moet je er jezelf thuis in voelen en dit in de diepere betekenis van het woord. Anders blijf je in het beste geval maar een toeschouwer. De allochtonen hebben dit al lang begrepen en bijgevolg blijven ze liever thuis blijven dan aanwezig te zijn op manifestaties waar ze de essentie niet van begrijpen en die soms regelrecht ingaan tegen wat zij als “plezier” beschouwen.



Categorie: