Column

Op weg naar Mekkalen

Een column door Frank Creyelman

Een paar weken geleden verklaarde de burgemeester van Mechelen Bart Somers (Open VLD) dat hij de ‘sociale mix’ in Mechelen wil herstellen. Mechelen staat, aldus de burgemeester, qua bevolkingsaangroei op de eerste plaats. Mechelen is volgens hem een ‘kleine grootstad’ omdat de populatie - samen met die van Antwerpen, Gent en Brussel - zeer internationaal is. De helft van de nieuwe Mechelse jongeren zijn allochtonen en een groot deel is kansarm. Somers juicht het toenemend aantal vreemdelingen toe maar zegt er in één adem bij dat dit ook gevolgen heeft voor de stad: verarming van de bevolking, een groot onveiligheidsgevoel (jawel, het blijft een gevoel) en vervreemding.

Volgens Somers moet de sociale mix dus hersteld worden. In het bijzonder daar waar veel armen en allochtonen wonen moeten er middengroepen en tweeverdieners aantreden die tussen die mensen willen gaan wonen. Dit zou dan volgens hem kunnen gebeuren door Mechelen aantrekkelijker te maken: het verbeteren van de veiligheid, het cultureel aanbod en het promoten van Mechelen als winkelstad. Vandaar dat Somers terecht relatief veel centen uitgeeft aan de veiligheidsdiensten en aan het cultureel gebeuren in de stad. Daar is op zich niets tegen, ware het niet dat hij er toch maar niet in slaagt om die middengroepen aan te trekken. Uiteindelijk blijft de enige groep die zichtbaar vooruitgaat in Mechelen niet de middengroepen en tweeverdieners te zijn, maar precies de allochtonen, al dan niet arm. Met zijn nieuwe paarse meerderheid zal dit aandeel aan ‘arme’ allochtonen zeker niet verminderen vermits er nieuwe sociale woningen zullen worden bijgebouwd waar procentueel gezien vooral deze groep versterkt uitkomt. Ook de onveiligheid blijft een oud zeer: men slaagt er niet echt in om het tij te keren. Positieve voorstellen vanuit de Vlaams Belangfractie om bv. hangjongeren effectief aan te pakken kunnen op weinig bijval van de meerderheid rekenen. Het zullen ook niet de miljoenen euro’s die in enkele elitaire cultuurevenementen gestoken worden zijn die de middengroepen zullen bekoren om naar Mechelen te verhuizen. Als we zien hoeveel - of beter hoe weinig - volk deze culturele evenementen soms maar op de been brengen dan is het overduidelijk dat zij weinig of geen impact hebben op de uitstraling van de stad.

Ondanks al die goede bedoelingen slaagt Somers er maar niet in om die doelgroep aan te trekken die Mechelen nodig heeft. Wel zwelt de allochtone populatie ieder jaar aan zodat we – net als Brussel en Antwerpen – binnen een afzienbare tijd zullen mogen spreken van een islamitische meerderheid in Mechelen. Leuk vooruitzicht, volgens de heer Somers. Niet zo, volgens ondergetekende.

 

 

 




Categorie: