Column

Het koningshuis heeft het financieel moeilijk

Een column door Frank Creyelman

In zijn 21-juli toespraak had Koning Albert II ruime aandacht voor de armoedeproblematiek en hij gaf hierbij een actueel overzicht van de bestaande problematiek in België: “Mijn broer was zeer verknocht aan de fundamentele waarden van onze samenleving, in het bijzonder aan gerechtigheid, aan solidariteit met de zwaksten, en aan respect voor elke persoon. Hij was met name bekommerd om de armoede. Deze heeft nieuwe vormen aangenomen en treft thans meer jongeren en eenoudergezinnen. Ze is ook nog altijd verbreid onder de bejaarden. Onderzoek door de Federale Overheidsdienst Economie toont aan dat in België één persoon op zeven, of 14,7 procent van de bevolking, als arm kan worden beschouwd. Dit betekent heel concreet dat bij ons ongeveer een miljoen vijfhonderdduizend personen armoedig leven. Het betreft alleenstaanden met een inkomen van minder dan 860 euro per maand, en gezinnen van twee volwassenen en twee kinderen met een maandelijks inkomen van minder dan 1.805 euro. Dit percentage ligt hoger dan in onze buurlanden, en onze inspanningen om het significant te verlagen moeten we volhardend doorzetten. Immers, worden we niet onder de meest welvarende landen op deze planeet gerekend? Armoede kent vele oorzaken, maar onderwijs, beroepsvorming, werkgelegenheid, en sociale huisvesting zijn bevoorrechte middelen om ze te bestrijden.” Tot daar zijne majesteit Albert II, koning der Belgen.

Nu zijn we wel wat gewend van het Belgische vorstenhuis, maar hoe kan een mens het ene moment met een uitgestreken gezicht vol medeleven de dalende koopkracht en de armoedeproblematiek aanhalen en een paar dagen later het belastinggeld van diezelfde burger gebruiken om een bod te doen op een Toscaans domein - overigens het zoveelste - en daar maar liefst 50 miljoen euro voor bieden. Wie heeft het recht te spreken over mensen die een schamele 860 euro verdienen als hij zelf per maand maar liefst 827.500 euro belastinggeld mag binnenrijven.

Is het niet onvoorstelbaar hypocriet om op kosten van de burger met de legerjets van het belgisch leger op reis te gaan als een anderhalf miljoen mensen in de land moeite heeft om de eindjes aan mekaar te knopen. Gerechtigheid en solidariteit zijn voor de Saksen-Coburgers wat ze voor de andere franstaligen in dit land zijn: holle woorden om de meerderheid van hardwerkende Vlamingen uit te melken. Meer niet.






Categorie: