Column

Immigratie en bevolkingsaangroei allochtone gezinnen zorgen voor tekort in scholen

De inschrijvingsproblematiek in de stedelijke scholen en de overbevolkte klassen stond minder dan een maand geleden volop in de belangstelling. Zeker in Brussel maar ook in Antwerpen ontstaat er een gigantisch tekort aan opvangcapaciteit in de scholen. De berekeningen van de tekorten zijn gebaseerd op de bevolkingscijfers van 2007 en de prognoses van het Planbureau. Inmiddels zijn deze prognoses volkomen achterhaald door de feiten. Uit cijfers van Binnenlandse Zaken voor januari 2010 blijkt immers dat de bevolking in Brussel – en in mindere mate ook in het Vlaams Gewest – veel sneller toeneemt dat drie jaar geleden werd voorzien. Op basis van deze cijfers maakte het Vlaams Belang een bevolkingsprognose voor 2020 die sterk afwijkt van de prognoses van het Planbureau. Zelfs bij de meest voorzichtige prognose - waarbij geen rekening werd gehouden met de laatste massale regularisatie-operatie - zou Brussel in een tijdspanne van 25 jaar (1995 tot 2020) maar liefst 400.000 inwoners meer tellen. Deze bevolkingsexplosie is uitstuitend te wijten aan het geboorteoverschot bij migrantengezinnen en het migratieoverschot vanuit het buitenland.

De situatie in Brussel en Antwerpen is de toekomst van Mechelen. Meer zelfs, het feit dat Brussel en Antwerpen meer en meer allochtonen onder hun inwoners tellen verhoogt de druk op steden zoals Mechelen waar de situatie nog minder erg is. Los van de aanhoudende immigratie en de nataliteit van de reeds aanwezige allochtonen heeft die aanhoudende ‘vreemde’ druk ook communautaire gevolgen voor Mechelen. De blanke vlucht uit Brussel jaagt immers massa’s Franstaligen naar Mechelen. Algemeen kan men op dit ogenblik spreken van een totaal uit de hand gelopen immigratie die de interne ‘belgische’ tegenstellingen nog versnelt.

Heel het debat rond het tekort aan scholen moet dus ook in deze context worden gezien. Het tekort aan scholen is niet het gevolg van een terugkeer van de jonge gezinnen naar de stad, maar wel van de immigratie-overrompeling die we vandaag meemaken. Het pijnlijke is bovendien dat ten gevolge van het GOK-decreet stricte voorrang wordt verleend aan kinderen met ‘achterstand’, lees de allochtonen. Het GOK-decreet wordt dus in de praktijk een middel om de autochtone bevolking nog sneller de steden uit te jagen.

Eén en ander maakt dat wij ons ook in Mechelen moeten beraden over de toekomst van ons onderwijs. Voorlopig zijn er in Mechelen nog geen wachtlijsten of kamperende ouders, maar als de bevolking, de immigratie blijft toenemen en de nataliteit bij allochtone Mechelaars blijft wat ze is zal dit probleem zich binnen het decennium ook in Mechelen stellen. Waarop wacht de stad om iets te ondernemen?




Categorie: