Column

Allah eist klokvaste gelovigen

Een column door Frank Creyelman

Vandaag ben ik weeral wijzer geworden. Dat gebeurt niet iedere dag, vandaar dat ik er één en ander over kwijt wil. Het zit zo.

Op iedere plaats op aarde verschijnt de zon op een ander tijdstip. Bijgevolg is het nooit ergens precies even laat. Maar om de wereld – de échte - draaiend te houden, heeft men de planeet ingedeeld in 24 tijdzones van telkens 1 uur en van gemiddeld 15 geografische lengtegraden. Wereldwijd heeft men afspraken gemaakt over welk land in welke zone ligt en waar en hoe precies de overgang wordt gemaakt. U kent dat wel: wie al eens op reis gaat, heeft zijn uurwerk wel al eens één of meerdere uren moeten vooruit of achteruit draaien. Maar die (menselijke) afspraken nemen niet weg dat er – zonnetijdmatig - verschillen zijn tussen al die verschillende tijdzones van 1 uur.  Zo is het effectieve tijdsverschil tussen het westelijk gelegen De Panne en Bütgenbach in de Oostkantons ongeveer 15 minuten. Als het 13 uur is in de Panne is het al 13.06 in Hasselt en 13.13 in Aarlen… “En dan?” hoor ik de aandachtige lezer al denken, “Wat weet ik nu meer, behalve wat cijfers.” Geduld, beste lezer, is een schone zaak.

Die tijdzoneverdeling is de oorzaak van één van de grote problemen van onze samenleving. Moslims, al dan niet met baard en djellabah, moeten op tijd beginnen bidden tijdens de jaarlijkse vasten, de ramadan.

Zo mogen de gelovigen – de ongelovigen hebben er geen last van - niet te laat zijn en ook niet te vroeg, want dan telt het gebed niet. Ze moeten dus precies op tijd beginnen bidden en kunnen zich niets aantrekken van de menselijke afspraken over de uurregeling. Allah heeft daar immers niets mee te maken en eist klokvaste gelovigen. Ik vraag mij altijd af hoe ze dat eigenlijk weten, maar dat zal wel één van de vele mysteries van het geloof zijn.

Maar terug naar het klokkenspel. Zo moet het middaggebed vandaag in Brussel beginnen om 13.51 u., maar in Luik moeten ze vijf minuten vroeger opstaan. De Gentse moslims mogen dan weer drie minuten wachten alvorens de mat uit te rollen en die van De Panne – zo die er al zijn – mogen zich ten vroegste zeven minuten na die van Brussel in de richting van Mekka keren. Vandaar dat men dezer dagen ganse horden moslims met de horloge in de hand ziet klaarstaan om naar de bidmat te spurten. Iets waar ze op wat meer normale dagen van het jaar wat minder last van hebben. Van de klok en van het spurten, bedoel ik, de bidmat is wat constanter.

Al deze bijzondere wetenswaardigheden konden we vandaag vernemen in de kwaliteitskrant ‘De Standaard’ onder de rubriek ‘Binnenland’. Nu ja, het ‘binnenland’ is al lang niet meer wat het geweest is en de één zijn ‘binnenland’ is natuurlijk de ander zijn buitenland, maar toch… Is dat nu – zelfs in de komkommertijd - één derde van een bladzijde waard?

In scholen en verenigingen, in kranten en tijdschriften, op radio en tv, jawel, in alle tijdzones de klok rond worden niet-moslims vergast op futiele weetjes over de interne regels van de islam. Het is één van de manieren om de multiculturele samenleving door de strot te duwen. Begrip tonen voor allerlei uitingen van islamisme is daar immers een wezenlijk onderdeel van. Wel, mij komt dat softe gedoe met die islam allang de strot uit. Ik heb geen enkele boodschap aan de multiculturele samenleving en nog minder aan de interne regels van een oubollige godsdienst. Ik hoop van u hetzelfde.






Categorie: