Initiatieven

Tussenkomst bij de diverse begrotingen 2009

Mijnheer de voorzitter, dames en heren schepenen, collega’s,

 

Toen ik ter voorbereiding van mijn commentaar op de begroting even ging googelen typte ik twee woorden: Mechelen en Financiën. Ik moet zeggen, ik schrok mij een ongeluk. Het eerste artikel dat verscheen had de titel: Mechelse Schepen van Financiën naar de gevangenis. Ik zag het al voor mij: schepen Strubbe die met de handboeien om afgevoerd werd naar de gevangenis. Gelukkig voor de schepen ging het artikel over de vorige schepen van Financiën en niet over mevrouw Strubbe.

Maar ondertussen hebben we met onze fractie natuurlijk de begroting doorgenomen en eerlijk gezegd, ik weet zo nog niet of mevrouw Strubbe - en met haar heel dit college - niet in de gevangenis thuishoort.

 Want wat stellen wij vast: dit college steelt de toekomst van de Mechelaars door onverantwoorde uitgaven, door te weigeren in economisch moeilijke tijden de tering naar de nering te zetten.

Nog nooit was de financiële situatie van de stad zo slecht als vandaag. Het resultaat van het eigen dienstjaar is negatief met maar liefst 5.254.000 euro. Een trend die zich de volgende jaren voortzet. De reden daarvoor – en de burgemeester heeft dat al in alle kranten verklaard – is dat er meer wordt geïnvesteerd. “In tijden van economische recessie mag je geen schrik hebben.” “Mechelen vecht tegen de crisis met investeringen”. Bart Somers als een moderne Sint Joris die de draak van de economische recessie zal verslaan met wat… ja met wat eigenlijk… met  andermans geld enerzijds en met veel praat anderzijds.

Investeringen  verhoudingsgewijs meer dan in Gent en Antwerpen en - aldus Sint Joris - de belastingen zullen niet toenemen en de recessiedraak zal toch dood zijn. Collega’s, het zal wel aan mij liggen, maar ik zie voor mij niet zozeer Sint Joris maar de Vuilen Bras die het geld van de Mechelaars door ramen en deuren kiepert. De modale Mechelaar wordt verondersteld luid te applaudisseren voor zoveel financieel collegevernuft, maar ik ben er zeker van dat diezelfde Mechelaar dat zal doorzien.

Dames en heren van de meerderheid, het zal u misschien verbazen maar de Mechelse belastingbetaler is niet gek. De Mechelaars weten dat wie iets uitgeeft dat ofwel eerst moet hebben ofwel eerst moet lenen en zeker zelf zal moeten terugbetalen. Wie anders dan de Mechelaar zelf zal dat moeten betalen? Waar gaat deze coalitie dat geld halen?  Ten eerste door de schuld te laten oplopen:

 

De afgelopen jaren verdubbelde de Mechelse schuldenberg en vandaag stijgt die verder tot 184 miljoen euro. 11% van de ontvangsten wordt nu al besteed aan de terugbetaling van de leninglasten. Ter vergelijking de bestedingen van de diverse departementen – de grootste brok - is goed voor 44% en de veiligheidsdiensten voor 21%. Terugbetaling van leninglasten is de derde grootste slokop van deze begroting. Terwijl iedere hogere overheid en iedere stad er alles aan zou moeten doen om de schulden af te bouwen doet Mechelen precies het tegenovergestelde. Men mag geen schrik hebben, heet het. Dat heeft met schrik niks te maken, maar alles met voorzichtig beleid.



Toen wij enkele jaren geleden – bij een goeddraaiende economie – waarschuwden voor de cyclische beweging die een economie nu eenmaal kenmerkt en dat bijgevolg moest worden voorzien in reserves voor die economische barre tijden werden wij weggelachen. De stad is geen spaardersclub en schuld was zogezegd geen vies woord. De man die dat uitsprak was hoofdpersoon in het handboeienverhaal van daarnet. De man is verdwenen, maar dit college blijft dat zelfde credo aanhouden. Schuld is duidelijk geen vies woord want nog nooit was de schuld van de stad zo hoog als vandaag. Daarmee zitten we dan bij het tweede antwoord op de vraag: wie zal dat betalen?

 

Het ergste is namelijk dat u ook nog eens het reservefonds verder opsoupeert. Om te vermijden dat nieuwe inkomsten moeten worden voorzien of noodzakelijke uitgaven dienen geschrapt te worden werd voor een afname van het reservefonds gekozen. Bij de opmaak van het budget 2008 werd reeds 700.000 euro uit het reservefonds genomen. En toen draaide de economie nog op volle toeren en was er van de bankcrisis met onder meer de vrije beursval van Dexia nog geen sprake. De participatie in de Gemeentelijke Holding is bijna helemaal weggesmolten. De beurskoers mag dan met de winst niets rechtstreeks te maken hebben, maar dat geldt enkel bij beperkte schommelingen. Als het Dexia aandeel op enkele maanden tijd daalt van 30 euro naar 4 euro wil dat zeggen dat er de komende jaren enorme verliezen dienen te worden afgeschreven en dat er van enig dividend de volgende jaren niet of nauwelijks sprake zal zijn

Maar terug naar het reservefonds. Vandaag werd bij de budgetopmaak 2009 nogmaals 1.850.000 euro van het reservefonds aangewend. Hoofdoorzaak zijn de schulduitgaven die geleidelijk stijgen Door het opsouperen van de aangelegde reserve gaan we terug de weg van het verleden op. Al die op te nemen middelen zullen allemaal wel een doel hebben, maar het leidt er toe dat bij onvoorziene omstandigheden deze stad geen enkele reserve meer heeft. Onvoorziene omstandigheden kan van alles zijn. We hebben de afgelopen maanden toch wel wat meegemaakt.

U stelt wel dat de meerjarenplanning toelaat om naar het einde toe dat reservefonds terug aan te vullen omdat u betere inkomsten verwacht. Sta mij toe te zeggen dat uw glazen bol in het verleden niet veel zaaks was. Ik denk eerder dat u geen glazen bol hebt maar een glazen oog want u bent ziende blind.

Vergeet niet dat de veranderde economische situatie op termijn ook zijn invloed zal hebben op inkomsten uit de aanvullende personenbelasting. Nu wordt dat nog geraamd op ruim 21 miljoen 600.000 euro, maar dat zal zo niet blijven als de crisis aanhoudt. Door een stijgende werkloosheid zullen de inkomsten uit de aanvullende personenbelasting dalen omdat er door werklozen nu eenmaal minder belasting betaald wordt dan door werkenden. U zou daar moeten rekening mee houden, maar u doet dat niet. U blijft maar geld uitgeven. Overigens wil ik straks nog even terugkomen op het fabeltje van de zogenaamd gekeerde stadsvlucht. Een gekeerde stadsvlucht en een aangroei van de Mechelse bevolking die er zou moeten voor zorgen dat die aanvullende personenbelasting op peil blijft.

Trouwens als ik het verslag van de begrotingscommissie goed heb gelezen – en dat heb ik – dan zal men er zeer streng moeten op toezien dat de intenties van deze begroting en de daarbij horende meerjarenplanning worden opgevolgd en gehaald.

Vooral qua personeelsbeleid zal dit nodig zijn en zouden er een aantal personeelsleden die met pensioen gaan niet meer mogen worden vervangen. Om binnen de planning te blijven zal men hier dus niet mogen van afwijken, want iedere wijziging zal op één of andere manier moeten gecompenseerd worden via extra inkomsten of andere uitgaven die wegvallen.

Tegelijkertijd moet de besparing op personeel gepaard gaan met structurele maatregelen die dit nodig maken. Er staat het personeel dus nog één en ander te wachten. Moeten we zomaar aannemen dat de coalitiepartners qua personeelsbeleid op dezelfde lijn zitten? Is er dan echt geen verschil meer tussen SP.A en Open VLD? Misschien zou u naar het personeel toe al een signaal kunnen geven door de kabinetten van de schepenen wat te ontvolken van partijmensen die een jobke nodig hebben.

Ondertussen staan de bedrijven in Mechelen aan de klaagmuur. De belastingdruk op de bedrijven is enorm toegenomen. De jaarlijkse belastingdruk is sinds 2003 gestegen met 1.788.000 euro. De relatieve minderinkomsten die u voorziet door het licht verminderen van de aanvullende personenbelasting in 2007 werd in 2008 al onmiddellijk gecompenseerd door de bedrijven. De minimumoppervlakte waarvoor een forfaitair tarief geldt werd verlaagd van 600 m² tot 100 m². Het forfait kwam van 70 naar 50 euro, maar wie boven het forfait ging betaalde 0,8 euro per vierkante meter in plaats van de 0,6 euro van vroeger. Dit betekende een serieuze meeropbrengst voor de stad (900.000 €). Die forse verhoging van de ondernemingsbelastingen bezorgden de stad een slechte naam bij het bedrijfsleven.

Nu probeert u daar wat aan te timmeren door een verlaging van die belasting op de bedrijfsruimten, zoals voorzien onder punt 43. Iedere verlaging van belastingen voor bedrijven is goed voor de economie – ook als is ze miniem - maar een afschaffing van die archaïsch aandoende belasting zou nog beter zijn. Wij zullen ons straks bij dat punt dan ook onthouden. De lokale economie van kleinhandel, KMO’s, horeca en middenstand is niet alleen het slachtoffer van de belastingdiarree van de meerderheid en van de economische en financiële crisis maar ook van de Mechelse etnisch-demografische situatie die alles behalve positief te noemen is. Daarover straks meer.


Dames en heren schepenen,

 

U soupeert het reservefonds op en u maakt schuld. Het lijkt wel of u geen inkomsten hebt. Niets is natuurlijk minder waar. Integendeel, de afgelopen jaren zijn de inkomsten van deze stad substantieel toegenomen. Allerlei belastingen blijven de Mechelaars  pakken geld kosten.

Belasting op huisvuilzakken 2 miljoen 365.000 euro, belasting op de bedrijfsoppervlakte nog altijd goed voor 3 miljoen 170.000 euro, de algemene gemeentebelasting voor gezinnen 1 miljoen 820.000 euro, de laatste resten van de eliaheffing 1.340.000 euro………

De enige belasting die eigenlijk veel te weinig opbrengt is de belasting op telefoon- en nachtwinkels, samen amper 100.000 €. Als men dat vergelijkt met wat de grotere bedrijven mogen ophoesten die het aanzicht van de stad niet vervuilen en voor echte werkgelegenheid zorgen dan is dat godgeklaagd.


De stad zou moeten besparen. Deze stad kan besparen. Wij willen u graag een paar voorbeelden geven. Ik heb u daarstraks gezegd dat 44% van de ontvangsten wordt besteed aan de zeven departementen. Daarvan is het departement Samenleven alleen al goed voor meer dan 23% van de uitgaven. Er gaan in deze stad al jaren enorme bedragen naar allerlei welzijnsorganisaties zonder dat daar enige echte resultaten tegenover staan. Het Vlaams Belang wil onderscheid maken tussen organisaties die zich voor IEDEREEN inzetten (vertrouwenscentrum, de lage drempel, oikonde…) en organisaties die zich focussen op DOELGROEPEN met name de allochtonen.

Allochtonen worden immers al te makkelijk op één hoopje gegooid met kansarmen of worden per definitie zelfs als kansarmen beschouwd. Ze worden systematisch als een aparte doelgroep benaderd en dat mag blijkbaar veel geld kosten. Op zich hebben wij er niets tegen dat sommige specifieke problemen binnen deze groep speciaal worden behandeld, maar dat mag zeker niet te vrijblijvend zijn zoals nu het geval is. Een strengere aanpak met verplicht karakter en met duidelijke resultaatsverbintenissen is nodig om de overvloed aan subsidies te verantwoorden. Voor wat, hoort wat. Werken wij in deze categorie niet met échte resultaatsverbintenissen dan blijven de goede voornemens dode letter en dan blijven de subsidies, net zoals in het verleden, slecht besteed.

Ik geef u een praktisch voorbeeld van hoe het niet moet. De stad voorziet ruim 260.000 euro voor werkingsgelden aan de vzw Prisma. Prisma zorgt zogezegd voor de integratie van de minderheden. Dit gebeurt door de organisatie van onthaal en inburgering van anderstalige nieuwkomers .o.a. door taallessen, maar ook door onderwijsopbouwwerk om de achterstand op vlak van onderwijs door allochtone kinderen en jongeren weg te werken. Dat klinkt allemaal mooi, maar niet meer als je de conclusies leest van de mensen van het OOM die dagdagelijks te maken hebben met de echte werking van PRISMA op gebied van schoolopbouwwerk.



Ik citeer een aantal zinnen uit het verslag van het OOM: “De directies ervaren weinig tot geen steun van het onderwijsopbouwwerk. Scholen weten niet wat onderwijsopbouwwerk op het veld concreet doet. Er is een voortdurende wisseling van personeel zodat er geen continuïteit is in het beleid. Objectieve bevraging is noodzakelijk om de noden binnen de scholen écht te kennen.”

Conclusie niemand weet wat PRISMA precies doet en wat wordt gedaan is niet concreet genoeg. Hier kan men dus al een besparing doen en minstens werken met resultaatsverbintenissen.

Er zijn nog andere organisaties in hetzelfde bedje ziek. Over  ROJM, de tienerwerking, MOOJ en anderen hebben we het al dikwijls gehad. Ze nog altijd goed voor 5000.000 euro. Of de toelage voor de werking integratie vluchtelingen van 125.000 euro. De toelage voor de samenlevingsopbouw Antwepen 115.000 euro, de taalstimulering van de moedergroepen 76.200 euro enz enz. Het staat allemaal in schril contrast met bijvoorbeeld de verbeteringspremie voor de jeugdlokalen van 100.000 euro.

Heel die zogenaamde welzijnssector moet dringend gesaneerd worden. Het kan toch niet dat wij hier al 30 jaar aan integratiebeleid doen en in feite nog nergens staan.

Het standpunt van het Vlaams Belang omtrent diversiteit en integratie zal U ondertussen welbekend zijn. Onnodig te zeggen dat we de systematische verhogingen van subsidies voor allochtone verenigingen en het extra betoelagen van organisaties die interculturele evenementen opzetten zonder meer verwerpen.

 



Als we de verdeling van de ontvangsten over de verschillende departementen bekijken wordt duidelijk wie de voorliefde geniet van dit college. Met uitzondering van het departement stedelijke infrastructuur dat logischerwijze de grootste slokop is, souperen de departementen Samenleven en Cultuur het meeste manna op. Het Samenleven met schepen Salmi kost zoals gezegd de stad meer dan 11 miljoen euro of 23% van de middelen. Mijn fingerspitzengefühl en recente studies tonen aan dat de Mechelaars niet echt gevraagd hebben om met de heer Salmi te moeten samenleven. De heer Salmi wordt op de voet gevolgd door de Cultuur van de heer Nobels die ons meer dan 7,5 miljoen euro kost of  16% van de middelen.  Hierop voortbordurend zouden we kunnen stellen dat de Mechelse belastingbetaler evenmin gevraagd heeft om te participeren in alle Cultuur waarop de heer Nobels ons vergast.

Wat cultuur betreft, zit onze fractie met een dubbel gevoel. Het cultuurbeleid van de afgelopen jaren heeft ongetwijfeld bijgedragen tot het op de kaart zetten van Mechelen als één van de zes Vlaamse cultuursteden.

Alleen vinden we dat we langzaamaan afgeleiden naar overdreven betutteling en subsidiering. Cultuur en vooral cultuurbeleving laat zich moeilijk in banen leiden. De vele  middelen die worden ingeschreven om kost wat kost allerlei doelgroepen te betrekken bij cultuurevenementen zijn in de praktijk een maat voor niets. De politiek correcte drang om bij elk evenement één of andere inter–of multiculturele factor te betrekken begint zelfs ronduit belachelijke vormen aan te nemen..

Wij stellen ons eveneens vragen bij de werking en de subsidie van het gesubsidieerd hedendaags theater. Subsidie mag en moet kunnen maar moet in verhouding staan met de interesse. Een deel van de programmatie zou toegankelijker kunnen. U kent allemaal voldoende voorbeelden van tentoonstellingen en voorstellingen waarnaar geen kat komt kijken op een bescheiden kransje zogenaamde ‘intellectuelen’ en van diegenen die gratis naar de receptie mogen na.

Laat ons als gemeenteraad toch eens volwassen worden en de bezettingscijfers van een aantal theaters analyseren en daar de gepaste conclusies uit trekken. De belastingbetaler heeft recht op een eerlijke verdeling van zijn zuurverdiende centen

Een ander onderwerp waar ik het even wil over hebben is over de properheid van de stad. We kunnen en willen niet ontkennen dat er inspanningen werden gedaan om van Mechelen een properder stad maken. Helaas leveren de ingezette middelen nog te weinig resultaat op. Behalve op de grote straten waar er zeker een verbetering waar te nemen is, is er op vele plaatsen nog een probleem. Vooral in de randgemeenten biedt de huidige manier van werken weinig soelaas. Hier vragen wij toch meer aandacht. Het volstaat niet om nieuwe veegmachines aan te kopen voor enkele honderdduizenden euro’s. Ze moeten ook oordeelkundig worden gebruikt en ingezet.
Tot slot nog een woordje over de zogenaamde gekeerde stadsvlucht waar dit college steeds mee uitpakt. De voorbije jaren werd door het stadsbestuur hoog van de toren geschreeuwd dat de Mechelse stadsvlucht gestopt is en dat de stadsbevolking opnieuw aangroeit. De cijfers tonen echter aan dat deze bewering gebaseerd is op drijfzand. De cijfers laten een heel andere werkelijkheid zien.Het is een feit dat er zich meer mensen in Mechelen vestigen dan er uit Mechelen vertrekken. Het is echter eveneens een feit dat dit niets te maken heeft met een zogenaamd ‘keren van de stadsvlucht’. Het positieve migratiesaldo heeft wel alles te maken met de ‘open deur’-politiek die de Belgische regering maar ook het Mechels stadsbestuur voert. Het rapport van de studiedienst van de Vlaamse regering ‘Migratiebewegingen in het Vlaamse Gewest in de periode 1997-2006’ toonde recent nog aan dat Vlamingen Mechelen blijven ontvluchten. De toename van de bevolking is volledig op rekening van de buitenlandse immigratie te schrijven.

Ik citeer het rapport: “Behalve in Hasselt, Aalst, Sint-Niklaas, Brugge, Oostende en Roeselare is het interne migratiesaldo over de hele lijn negatief en in Antwerpen, Mechelen, Turnhout en Gent is er in de laatste 5 tot 6 jaar meestal een dalende trend.” Of  - als u mij nog niet gelooft -  “de meest negatieve interne migratiesaldi worden opgetekend bij jonge kinderen en in de leeftijdsgroep van ±28 tot 38 jaar met andere woorden de jonge gezinnen. Zij verlaten de steden en daar is in de periode van 1997 tot 2006 weinig in veranderd.” Dus ook niet in Mechelen.

 

Het rapport van de studiedienst van de Vlaamse regering toont glashelder aan dat een toenemend aantal Mechelaars enkel is te wijten aan het toenemen van vreemdelingen en de hogere nataliteit bij de stadsgenoten van allochtone afkomst. Mechelen mag dan – naar uw zeggen – een totale metamorfose hebben ondergaan, ook de bevolking van Mechelen heeft een totale metamorfose ondergaan met een steeds maar groeiende groep niet-Vlamingen.

 

Waarom vertel ik dit? Wel ook dat gegeven zal onze stad – los van de algemene maatschappelijke uitdagingen – ook voor grote financiële inspanningen stellen. De etnisch-demografische evolutie is zowat de grootste uitdaging die deze stad ooit gehad heeft. In Vlaanderen geldt Mechelen, naast Antwerpen, als dé favoriete bestemming bij uitstek voor de niet-Europese immigranten.

De immigranten die zich in Mechelen vestigen zijn vooral economische gelukzoekers die worden aangetrokken door onze welvaart en ons sociaal zekerheidssysteem. Het rapport Migratiebewegingen in het Vlaamse Gewest in de periode 1997-2006 vermeldt daarover onderkoeld: “De immigranten die hier terechtkomen zijn vooral relatief grote aantallen inwoners uit minder welvarende economische landen”.

Naast deze massale legale immigratie is er ook nog eens de illegale immigratie, waartegen nauwelijks wordt opgetreden, waardoor Mechelen momenteel geconfronteerd wordt met wellicht honderden illegalen met alle negatieve maatschappelijke gevolgen vandien: een zwartwerkcircuit, al dan niet georganiseerde criminaliteit, overlast, het niet betalen van belastingen, taksen en sociale zekerheidsbijdragen terwijl men wel gebruik maakt van alle nutsvoorzieningen en andere publieke faciliteiten en de bijhorende desintegratie van de samenleving.  Ik heb de burgemeester op de nieuwjaarsreceptie van VOKA horen zeggen dat Mechelen de HUB wordt van Zaventem. Dat kan, maar Mechelen wordt meer en meer ook een voorstad van Brussel met alle gevolgen van dien.

Al deze immigranten vullen het leger allochtone werklozen en bijstandtrekkers aan dat zich reeds in Mechelen bevindt. Vlaanderen telt gemiddeld minder dan 6% werklozen, Mechelen 8% en dat is niet eens slecht als we dat vergelijken met bvb. Antwerpen waar de situatie nog erger is met 12% werklozen.

In plaats van de problemen aan te pakken, beperkt het beleid van het stadsbestuur zich terzake tot het verspreiden van het jaarlijkse hoera-bericht dat de stadsvlucht is gestopt terwijl men blind blijft voor het feit dat het positief saldo bij de Mechelse stadsbevolking enkel het gevolg is van de toename van het aantal vreemdelingen en allochtonen. Deze situatie kan niet eeuwig blijven duren. Hoe lang blijft dit alles nog betaalbaar? Hoe lang is deze situatie sociaal, maatschappelijk en politiek nog aanvaardbaar? Hoe lang blijft deze meerderheid als een struisvogel de kop in het zand steken? Mechelen heeft nood aan een immigratiestop; Mechelen heeft nood aan een actieve opsporing van illegalen; Mechelen heeft in plaats van een allochtone pamperpolitiek nood aan een “aanpassen of terugkeren”-beleid.

Zijn wij daarom racisten als wij dat zeggen? Natuurlijk niet. In Mechelen is iedereen welkom die legaal in ons land verblijft; die bereid is onze manier van leven tot de zijne of de hare te maken en die Vlaming onder de Vlaming wil worden. Al de anderen kunnen we missen als kiespijn!

Wat de politiebegroting betreft, hebben wij u de vorige jaren meestal gesteund omdat wij er van overtuigd waren en zijn dat de aanpak van de criminaliteit een prioriteit is en blijft voor deze stad. De politiebegroting slokt daarom een groot deel van het stadsbudget op en dat is noodzakelijk. De investeringen in de politiediensten hebben u toegelaten om de afgelopen jaren wat successen te boeken, maar na een paar betere jaren steeg de criminaliteit in 2007 alweer met 8%. Voor 2008  zijn de cijfers nog niet bekend. Tenminste toch nog niet aan de oppositie. Ik mag toch aannemen dat wij die nog voor 7 juni zullen kunnen inkijken.

Overigens hebben criminaliteitsstatistieken weinig of niets te maken met het onveiligheidsgevoel op straat. Het is gemakkelijk om mee uit te pakken (tenminste als ze dalen), maar de vraag blijft nog altijd of deze cijfers wel betrouwbaar zijn? Doen de mensen nog wel de moeite om misdrijven te gaan aangeven bij de politie ? Hoe dan ook moeten we ons de vraag stellen of de Mechelaar – met of zonder dalende cijfers – zich wel veiliger voelt. Waarom organiseert de stad Mechelen geen systematische bevraging van de bevolking? Dat lijkt me een nuttige aanvulling op de officiële criminaliteitscijfers.

 

In ieder geval blijft investeren in politiediensten meer dan noodzakelijk. Maar als wij investeren in de politie dan moeten er op het terrein natuurlijk resultaten worden geboekt. Onze fractie zou dan ook liever zien dat er wat meer geïnvesteerd wordt in nieuwe technieken om criminaliteit in te dijken dan in het vernieuwen bvb. van het kantoormeubilair van het commissariaat. Als men die cijfers ieder jaar bekijkt dan lijkt het of het meubilair van de Merodestraat sneller verslijt dan de schoenen van mijn vrouw.

 

Wat nieuwe technieken betreft is het goed dat u een digitaal vingerafdrukkenapparaat zult aankopen. Onze fractie heeft u de afgelopen jaren ook al een aantal voorstellen gedaan. Sommige daarvan hebt u afgeschoten – ik denk aan de mosquito en de gezichtsherkenningscamera’s -, andere ging u onderzoeken en dan heb ik het over een project met zogenaamd SelectaDNA, waarbij in geselecteerde wijken dure spullen onzichtbaar worden gemerkt en opgeslagen in de databank van de politie. Overigens bent onlangs nog naar Nederland geweest waar men van dergelijke projecten geen schrik heeft. Zouden wij in dat verband eens mogen weten wat u allemaal hebt opgestoken van uw bezoek aan Rotterdam voor wat de bestrijding van de criminaliteit betreft?

 

De meeste punten uit het beleidsplan blijven zeker ook de steun van onze fractie genieten. Wat we nog altijd missen is een sneller en kordater optreden tegen sommige vormen van overlast. Streng en kordaat optreden blijft noodzakelijk, zelfs al moet dat dan herhaaldelijk tegen nieuwe Mechelaars. Dat is juist nodig om te voorkomen dat er een perceptie van straffeloosheid en een politiek van twee maten en twee gewichten zou ontstaan. Het is bovendien ook een vorm van niet-discriminerend optreden: iedereen gelijk voor de wet. Enkel als de in het beleidsplan opgenomen punten effectief worden verwezenlijkt, wat nog lang niet het geval is, is deze politiebegroting verantwoord. Wij zullen ons dan ook onthouden bij de politiebegroting.



In de marge nog een kleine vraag: wij hebben gezien dat de kosten voor de organisatie van het personeelsfeest van de brandweer zijn gestegen van € 20.672 naar € 35.000. Dat is nogal een forse stijging en wij vragen ons af waarom dat zo is?


In de begroting kunnen we lezen welke reële keuzes uw beleid maakt. Op veel vlakken staan de keuzes die onze fractie zou maken diametraal tegenover de keuzes die deze meerderheid maakt. Onze fractie zal – op een onthouding bij de politie- en het ocmwbegroting na – alle voorliggende begrotingen afkeuren.

 



Frank Creyelman
Fractievoorzitter gemeenteraad


Categorie: