Nieuws

Mechelen als culturele hoofdstad sneuvelt op partijpolitieke spelletjes

Mechelen heeft zich kandidaat gesteld als Culturele hoofdstad van Europa 2015. Daartoe werd een coördinator aangesteld die allerlei projecten met mekaar moet verbinden en het Mechels dossier zo stevig mogelijk moet uitbouwen. Dossiermatig stevig weerwerk bieden en een netwerk uitbouwen is in deze meer dan nodig. De titel culturele hoofdstad van Europa is een geweldige kans voor Mechelen om onze stad te promoten en nog meer op de culturele en toeristische kaart te zetten. De financiële inspanningen die de Mechelse belastingbetaler zich de laatste jaren heeft getroost zowel op cultureel vlak als op gebied van infrastructuur zouden zo een mooie voorlopige apotheose kunnen kennen in de titel culturele hoofdstad van Europa 2015. De essentie van dit Mechelse project wordt gedragen door meerderheid en oppositie over alle partijgrenzen heen. Omdat naast de culturele en intermenselijke elementen het evenement ook een enorme economische en toeristische meerwaarde voor de stad en de regio genereert is het logisch dat er zich meerdere kandidaten aandienen. Steun vanuit alle hoeken is dan ook meer dan welkom. Vandaar dat Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman (Vlaams Belang) reeds op 17 april in het Vlaams parlement de minister van Cultuur ondervroeg over de steun die de Vlaamse regering zou geven aan de Vlaamse kandidaat of kandidaten voor de titel van culturele hoofdstad 2015. Creyelman vreesde immers dat er belangrijke kapers op de kust zijn in de figuur van PS-voorzitter Elio Di Rupo en zijn stad Bergen, eveneens kandidaat in 2015.

 

In zijn antwoord stelde de minister van cultuur uiteraard dat hij elke Vlaamse stad die zijn kandidatuur stelt steunt, maar hoopt dat er maar één Vlaams dossier zal worden ingediend zodat die steun maximaal kan zijn. Voor hem speelt bij de beoordeling door de jury enkel de sterkte van het dossier. Hij zou er op toezien dat de Vlaamse juryleden voldoende bekwaam zijn om de Vlaamse stad of steden te verdedigen. Tot verbazing van velen werd dit zuiver culturele gegeven – al jaren een Vlaamse aangelegenheid - plots een federaal potje communautair getwist toen premier Leterme zich uitsprak voor een ‘interbelgische roulatie’ en in niet mis te verstane bewoordingen liet optekenen dat de vorige culturele hoofdstad een Vlaamse stad was en dat het dus nu tijd was voor een Waalse. Met andere woorden Bergen.

Dit uithollen van de bevoegdheid van de jury om de stad met het beste dossier te kiezen werd door diverse politici het uitvinden van een ‘cultureel wafelijzerprincipe’ genoemd en is terecht onaanvaardbaar. dus vond Creyelman dat Mechelen als gemeenteraad niet kon achterblijven en de federale bemoeienis ten nadele van onze stad moest dan ook zo streng mogelijk worden veroordeeld. In een motie wou hij de Vlaamse regering oproepen om het interbelgische roulatiesysteem te verwerpen. De motie zelf liet aan duidelijkheid niets te wensen over. (zie bijlage). Ondanks de sympathie van de meerderheid voor het voorstel kon het niet op hun goedkeuring rekenen.
Ook de oppositiecollega's van de CD&V/NVA konden het niet over hun hart krijgen om voor één keer gezamenlijk als Mechelaars te reageren op de onaanvaardbare tussenkomst van Leterme en verwierpen de motie. NVA'er De Nijn vond zelfs dat de motie niet van gemeentelijk belang was, wat prompt door de burgemeester werd tegengesproken. Kortom,  het belang van Mechelen werd aan de kant geschoven voor steriel robbertje partijpolitiek. Zielig.

 

 



Klik hier voor de bijlage.