Nieuws
Impact van de nieuwe regularisatiegolf op de Mechelse stadskas: veel vragen, weinig antwoorden
01 oktober 2009
Gemeenteraadslid Frank Creyelman (Vlaams Belang) zette de nieuwe regularisatieronde die de federale regering heeft ingezet op de agenda van de gemeenteraad. Die regularisatie kan een zware impact hebben op de stadskas, op de inburgeringbudgetten en op de huisvesting- en onderwijsproblematiek in onze stad. Wetende dat Bart Somers een paar jaar geleden zelf het aantal illegalen op 1.000 tot 2.000 heeft geschat, maakt de mogelijke impact des te groter.
Creyelman legde de gemeenteraad eerst een algemene situatieschets voor gebaseerd op vorige regularisaties en op cijfers van de dienst Vreemdelingenzaken. De cijfers zijn ronduit hallucinant.
Bij de vorige collectieve regularisatie in 2000 werden onmiddellijk 52.000 personen geregulariseerd, maar via volgmigratie (gezinshereniging) werden het er in de praktijk 180.000, waardoor het aantal leefloners van buiten de EU tot 2007 maar liefst vertienvoudigde. Ook in 2007 en 2008 werden er respectievelijk 11.335 en 8.369 illegalen geregulariseerd om zogenaamd ‘humanitaire redenen’, terwijl er in 2009 nog eens 10.000 illegalen met kinderen konden worden geregulariseerd wat het aantal individuele regularisaties van illegalen hoger maakte dan ooit te voren.
Volgens Creyelman zijn de criteria voor regularisatie zo ruim dat zeer veel mensen aan die criteria kunnen voldoen. De federale regering gaat er van uit dat er maximaal 80.000 aanvragen zullen zijn MAAR de dienst Vreemdelingenzaken herberekende dat via de gezinshereniging en via het referentiekader van 2000 op termijn wordt gedacht aan circa 380.000 mensen. Dat is het algemene cijferkader waarin we deze regularisatieronde moeten zien.
Het is natuurlijk zo dat circa één kwart van de nieuwkomers in de stad Antwerpen worden opgevangen, maar het is logisch dat de regularisaties ook een impact zullen hebben op de Mechelse stadskas. Zeker als men rekening houdt met het feit dat geregulariseerden ingeschreven worden in het vreemdelingenregister en automatisch recht krijgen op OCMW-steun die grotendeels ten laste van de gemeenten valt. In Antwerpen wordt de impact van de nieuwe regularisatieronde op 8 miljoen euro geraamd, terwijl die voor gans Vlaanderen op 32 miljoen euro wordt geraamd. Een deel daarvan komt ook ten laste van Mechelen.
Bovendien blijft het niet alleen bij de directe kosten voor de uitbetalingen van een leefloon maar zijn er ook kosten verbonden aan het inburgeren van maximaal 95.000 nieuwkomers op Vlaams niveau en is er ook een impact op de huisvesting- en onderwijsproblematiek
Cijfers uit Antwerpen leren ons dat een kwart van de leeflonen naar geregulariseerden gaat. Daar gaat het vooral over mensen uit Noord-Afrika, Ghana, Afghanistan, Tsjetsjenië en de Balkanlanden. Volgens het Antwerps OCMW gaat het vaak over mensen die al 8 jaar in België vertoeven en nog steeds geen Nederlands spreken. Sommigen onder hen vertrekken na hun regularisatie onmiddellijk naar hun familie in hun land van herkomst terwijl ze hier destijds asiel hadden aangevraagd vanwege de onleefbare toestand daar. Een duidelijke vorm van asielfraude waar deze regularisatie geen rekening mee houdt.
Creyelman stelde het schepencollege dan ook een aantal vragen omtrent de vroegere en toekomstige impact van deze regularisatie. Vragen die grotendeels onbeantwoord bleven. Dit schepencollege is immers al de dood voor het ‘uitlekken’ van cijfers rond de kostprijs van regularisatie en immigratie in het algemeen. Iedereen voelt immers aan dat deze nieuwe immigranten voor een groot deel terecht komen in de uitkeringssector en onze samenleving handenvol geld kosten. Dat is niet uit te leggen aan de bevolking die zich in economische recessie altijd meer moeite moet getroosten om de eindjes aan mekaar te knopen of aan de honderdduizenden werklozen.
Klik hier voor de bijlage.