Nieuws

Met Vlaams Belangers aan tafel in Amsterdam: haat, leugens en onzin

Op zijn weblog maakt Vlaams volksvertegenwoordiger Bart Caron (Groen!) melding van een tweedaags werkbezoek met de commissie Cultuur aan Amsterdam in het kader van 30 jaar Brakke Grond. De manier waarop hij de deelname van het Vlaams Belang aan dit evenement beschrijft, is niet alleen weerzinwekkend maar vooral leugenachtig (zie bijlage). Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman schreef een brief naar parlementsvoorzitter Jan Peumans met de vraag om Caron terecht te wijzen. Hieronder eveneens de open reactie van Vlaams volksvertegenwoordiger Frank Creyelman aan Caron zelf:

"Geachte heer Caron,

 

De tijd dat ik u aansprak met ‘dag Bart’ is wat mij betreft voorgoed voorbij. U zal wel begrijpen dat één en ander te maken heeft met de manier waarop u melding maakt van een werkbezoek aan De Brakke Grond waarin u mijzelf en mijn twee andere collega’s afschildert als ‘ongedierte’ en een serie van ‘incidenten’ uit uw duim zuigt om uw haat tegen het gedachtegoed van het Vlaams Belang in de verf te zetten. De leugens zijn blijkbaar nodig om de term ‘ongedierte’ een plaats te kunnen geven.

Maar, geachte collega, als u liegt dan moet u er voor zorgen dat uw leugens niet kunnen gecontroleerd worden. U was namelijk niet alleen op reis. Er waren nogal wat collega’s van andere partijen die uw woorden kunnen weerleggen. Even de feiten op een rijtje:


1. In de Thalys zat u naast mij op uw laptop te werken. Aan de overkant van de gang zaten vier collega’s van andere partijen. Tegenover ons zat enkel een Indische dame te dutten. Geen Turkse dus, maar voor u zien alle vreemdelingen er wellicht hetzelfde uit.

U suggereert dat ik zou vinden dat die dame ‘minderwaardig’ is, zelfs een ‘fout van de schepping’. U gaat er gemakshalve aan voorbij dat ik op het einde van de rit – toen zij wakker werd – er een paar minuten mee gekeuveld heb. Beleefdheidsformules, over het weer en zo, meer niet, maar toch. Ik heb zelfs nog een poging gedaan om haar te helpen met de bagage. U deed dat allemaal niet: moet ik daar nu uit concluderen dat u geen manieren hebt of erger nog, er een politiek statement aan verbinden?


2. Tijdens een tafelgesprek zou u verteld hebben van uw wedervaren met een poging tot diefstal van uw laptop in Brussel. Eén van de Vlaams Belangers aan uw tafel zou dan gevraagd hebben of de dieven vreemdelingen waren.

Los van het feit dat – in uw logica – Vlaams Belangers er van uitgaan dat Brusselse dieven altijd vreemdelingen zijn, toch even een korte vraag: waar en wanneer zat u met Belangers aan tafel? Ik zal u het antwoord geven: nergens. Noch ikzelf, noch mijn twee collega’s hebben gedurende de tweedaagse reis met u aan tafel gezeten. Niemand van onze groep was trouwens op de hoogte van uw wedervaren met uw laptop.


Geachte collega, ik heb niet de minste moeite met mensen en collega’s die er een andere mening op nahouden dan ikzelf. Dat heet namelijk democratie en ik ben – gezien mijn politieke overtuiging – nogal sterk verbonden met dat begrip. Ik weet nl. uit eigen ondervinding wat het is om omwille van die politieke overtuiging met de nek aangekeken te worden en erger. Ik heb ook niet de minste moeite om op een normale manier met politieke tegenstanders om te gaan. Menselijke contacten zijn menselijke contacten.

Maar u hebt het blijkbaar moeilijk om politieke standpunten en normale menselijke omgang uit mekaar te houden. Ik zal het u daarbij voortaan makkelijker maken. Ik zal  geen poging meer doen om u een hand te geven. U stelt daar, verneem ik, geen prijs op.  U vindt het ook al erg dat u in een trein naast mij moet zitten. Ik zal u daar bij helpen en vragen aan collega’s van andere partijen om met u een compartiment te delen. Ik hoop voor u natuurlijk dat ik die kan vinden.

Tenslotte, collega Caron, wie zijn politieke tegenstanders vergelijkt met ‘ongedierte’ zegt meer over zichzelf dan over diegene waar hij het over heeft. A bon entendeur, salut. (Ja, collega, dat is Frans.)"



Klik hier voor de bijlage.