Open brief aan de islamitische gemeenschap van Mechelen
Een column door Frank Creyelman
21.05.2012 .. Beste stadsgenoten,
Enkele decennia geleden kwamen jullie naar Vlaanderen om er betere leefomstandigheden te vinden. Jullie konden onmiddellijk genieten van de sociale en maatschappelijke voordelen die dit land te bieden heeft. Jullie kinderen kunnen deelnemen aan één van de beste onderwijssystemen ter wereld. Worden jullie ziek dan is er een efficiënte gezondheidszorg. Heb je geen werk dan is er een werkloosheidsvergoeding en word je geholpen om werk te vinden. Na jaren werkloosheidsvergoeding is er het leefloon en een moderne sociale woning. Jullie kunnen jullie stem laten horen in alle vrijheid. Een vrijheid die in geen enkel moslimland zo absoluut is als in deze democratische westerse rechtsstaat.
In de praktijk worden velen onder jullie zelfs beter behandeld dan de Vlamingen. Talrijk zijn immers de subsidies en regelgevingen die jullie bevoordelen omdat jullie toch maar zouden deelnemen aan onze maatschappij en er een positieve bijdrage aan zouden leveren.
&nb...Lees meer
De kogel is door de kerk. Na de herhaaldelijke huwelijksaanzoeken van SP.a – zelfs nog op de huldezitting voor wijlen Jowan Lamon - en Open VLD heeft Groen! gekozen voor de stadslijst van Bart Somers. Dat Bart Somers niet alleen naar de kiezer durft te stappen is geen nieuws. Open VLD is in Mechelen nooit een sterk merk geweest en ook Somers zelf heeft betere jaren gekend. Bovendien kent iedereen de ambitie van Somers om voor de derde keer burgemeester van Mechelen te worden. Een ambitie die enkel kan worden ingelost als zijn stadslijst de grootste partij van de stad wordt. Ook Groen! heeft betere tijden gekend en is in Mechelen evenmin een sterk merk. Dat weten ook de huidige groene kopstukken. Ondanks het heiligenaureool kiest de huidige generatie groenen liever eieren voor zijn geld. De rest is bijzaak. Bijvoorbeeld hoe men het liberale gedachtegoed kan rijmen met de cryptocommunistische denkbeelden van Groen! is voor velen een raadsel. Het draait dan ook al lang niet meer om politieke denkbeelden of de toekomst van Mechelen maar om het voorzetten van de postjes. Groen! is als partij de laatste jaren niet meer aanwezig in het beleid van de stad. Een paar bomen op straten en pleinen zijn toch wat magertjes om van een groen accent te spreken. Eén ding is duidelijk: Mechelen zal zoals steeds moeten kiezen tussen de postjesjagerij en de tactische spelletjes van de traditionele partijen en de toekomstvisie van het Vlaams Belang. Eén tegen allen, we zijn dat gewoon.