Nieuws

Terug naar de stad met Gusje het Stadsmusje?

De Vlaamse overheid lanceert een campagne om jonge gezinnen weer naar de stad te loodsen. Cijfers wijzen immers uit dat het doorsneen jong Vlaams gezin nog steeds kiest voor een huis in het groen aan de rand van de stad of op de buiten. Samen met de Nederlanders zijn het de migranten uit Marokko en Turkije die onze steden bevolken. Dat laatste wisten we ook wel zonder de cijfers van de minister van Stedenbeleid. Alleen een blinde ziet niet dat onze Vlaamse centrumsteden verworden tot islamitische enclaves in Vlaanderen. Maar waarom Nederlanders? Ook hier dient de oorzaak te worden gezocht in de toenemende onleefbaarheid van de Nederlandse centrumsteden. Op gebied van binnenstedelijke vervreemding zit men in Nederland al een stap verder dan in Vlaanderen. Steden met meer dan de helft allochtonen zijn er geen uitzondering.
Want dat is en blijft de hoofdoorzaak van de witte vlucht. Men mag nog zoveel moeite doen om de steden te verfraaiien, bloemen en planten aanbrengen, speelpleinen creëren, zelfs extra parkeergelegenheid, maar daarmee overtuig je de modale Vlaming nog niet om in wijken te gaan wonen waar ze zich niet meer thuis voelen. De vlucht naar de buiten is niet meer dan een vlucht naar de zekerheid van de eigen cultuur. En ook al zijn de Vlaamse dorpen ook niet meer wat ze geweest zijn, ze bieden nog wel een cultureel houvast in een opgedrongen multiculturele wereld.
Kijk in Mechelen maar eens naar de bloei en groei van de scholen in de randgemeenten. Ondanks een vermindering van het aantal kinderen per gezin blijft het leerlingenaantal in de randgemeenten jaar na jaar stijgen. Waarom? Omdat jonge ouders hun kinderen liever niet in scholen stoppen waar meer dan de helft van de leerlingen thuis een andere taal spreekt dan op school. Waar de leerkrachten met andere woorden meer moeten bezig zijn met zich verstaanbaar te maken tegenover een veelheid aan culturen. Die steeds maar toenemende vervreemding is de echte reden voor de stadsvlucht. Iedereen weet dat. Niemand durft het zeggen.