Persberichten

Vlaams Belang is niet het ‘blok van het conflict’, maar de partij van de duidelijkheid

CD&V gaat liever in zee met paarse papenvreters en met vertegenwoordigers van een humorloze en anti-Europese woestijngodsdienst dan met het Vlaams Belang

Het kartel CD&V/NVA liet vandaag in een persmededeling weten dat de grootste tegenstander bij de Mechelse gemeenteraadsverkiezingen het Vlaams Belang wordt. Dixit voorzitter Marcel Vertommen worden de gemeenteraadsverkiezingen de strijd tussen ‘het kartel van het respect’ (CD&V/NVA) of het ‘blok van het conflict’ (Vlaams Belang). Bedoeld wordt uiteraard het conflict dat bij een machtsdeelname van het Vlaams Belang zou ontstaan met de Mechelse moslimgemeenschap.

Ongetwijfeld wordt de score van het Vlaams Belang de maatstaf voor de nieuwe Mechelse coalitie, maar het Vlaams Belang betwijfelt dat een partij die in Mechelen al decennia met wisselende meerderheden aan de macht is zichzelf de partij van het respect mag noemen. Respect betekent in de politiek immers eerst en vooral respect voor de kiezer. De Mechelse kiezer maakte - zowel nationaal als plaatselijk – het Vlaams Belang tot de grootste partij van Mechelen. Toch vond CD&V het nodig om in een veelkleurige coalitie te stappen met VLD, NVA, Spirit en Groen!. Respect voor de wil van de Mechelse kiezer kwam slechts op de laatste plaats en moest onderdoen voor de wil van de CD&V om toch maar aan de vleespotten te kunnen zitten.

Vandaag moet het herbevestigen van het Valentijnsakkoord tussen CD&V en NVA die deelname aan de macht bestendigen. Op eigen kracht lukt het immers niet. Het Valentijnsakkoord mag dan al een bijzonder liefdevolle naam dragen, het belet beide ‘geliefden’ niet om in concrete dossiers grondig van mening te verschillen. Meest recente voorbeeld daarvan is het openlijke en pijnlijke meningsverschil over de verdere subsidiering van de Marokkaanse jeugdclub Rzoezie. NVA wil – net als het Vlaams Belang – een onmiddellijke financiële sanctie voor de jeugdclub, de CD&V twijfelt en lijkt Bart Somers te zullen volgen in het verschuiven van het probleem tot na de verkiezingen.

Daarmee zit CD&V alweer op de lijn van de kleinste politieke fractie van Mechelen, die van de Spiritist Ali Salmi, een man die de islamitische regels meer dan genegen is. De chantagepolitiek van Salmi is trouwens een constante in het beleid van deze coalitie.
Het stilzwijgend voorakkoord dat werd gesloten tussen VLD en SP.A/Spirit maakt dat - als CD&V/NVA weigert te praten met het Vlaams Belang – de partij na de verkiezingen terug als vijfde wiel aan de wagen deel uitmaakt van een veelkleurige coalitie onder leiding van Bart Somers en mét Ali Salmi. Het is vreemd dat een christelijk geïnspireerde partij die respect tot haar belangrijkste thema maakt zich liever laat opvrijen door de paarse papenvreters en door iemand die de islam als uitgangspunt heeft dan een gesprek aan te gaan met de vertegenwoordigers van één derde van de Mechelaars.

Het Vlaams Belang is overigens niet – zoals het kartel beweert - de partij van het conflict, maar van de duidelijkheid.
Het conflict tussen twee beschavingen – waarop het kartel alludeert - komt er immers pas als in Vlaanderen de wil ontbreekt om het eigen beschavingsmodel te verdedigen. Dat is precies wat de CD&V en de traditionele politieke partijen al jaren doen. In Mechelen o.a. door zich stelselmatig te laten chanteren door de halve fundamentalist Ali Salmi en door de leiding van de Marokkaanse jeugdclub Rzoezie. Alleen het Vlaams Belang verdedigt de Europese waarden en normen zonder schaamte en zonder vrees. Het Vlaams Belang stelt inderdaad het eigen beschavingsmodel als eikpunt en doet geen enkele concessie op dat vlak. De islam heeft overigens de afgelopen weken eens te meer getoond dat het een humorloze en antiwesterse woestijngodsdienst is die niet thuishoort in de Westerse samenleving.

Het Vlaams Belang is dus niet de grootste tegenstander van het kartel CD&V/NVA. Als de partijleiding dat niet inziet, zullen de kiezers het in haar plaats wel doen.


Frank Creyelman
Senator